حرام بودن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دَ] (مص مرکب) ممنوع بودن. محظور بودن. محرم بودن. منهی عنه بودن :
راست خواهی نظر حرام بود
بر چنین روی و باز بر دگری.سعدی.
بر آنکس بود زندگانی حرام
که او را نماند پس از مرگ نام.امیرخسرو.
- حرامش باد؛ بر او گوارا مباد (نفرین است) :
اگر نظر به دو عالم کند حرامش باد
که از صفای درون با یکی نظر دارد.سعدی.
نظر بروی تو انداختن حرامش باد
که جز تو در همه عالم کسی دگر دارد.
سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر