«لغت نامه دهخدا»
[حِ زِ اَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تعویذی که برای مقابلت با دشمن بر خویش می بستند : خصم ار بزرجمهری یا مزدکی کند تأیید میر باد که حرز امان ماست.خاقانی. ای اعتقاد نه زن و ده یار مصطفات از نوزده زبانیه حرز امان شده.خاقانی. ملک را حرز امان از رای اوست روح بر حرز امان خواهم فشاند.خاقانی.