حلال زاده

«لغت نامه دهخدا»

[حَ دَ] (ص مرکب) کسی که نطفه اش از راه مشروع منعقد شده باشد :
حلال زادهء صورت چه سود زآنکه فعالش
در آزمایش معنی باصل باز بخواند.خاقانی.
کای پاک دل حلال زاده
بردار که هستم اوفتاده.نظامی.
صاحب هنری حلال زاده
هم خاسته و هم اوفتاده.نظامی.
الحق امنای مال ایتام
همچون تو حلال زاده بایند.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر