خارکش

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِ) نام سرودی و نوائی است از موسیقی و شخصی که سرود خارکش بدو منسوب است (آنندراج) (برهان قاطع) (فرهنگ رشیدی) (فرهنگ شعوری) (فرهنگ جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) : نوای خارکش( 1) از عندلیب نیست عجب که مدتی سر و کارش نبوده جز با خار ظهیر فاریابی (از آنندراج) (فرهنگ رشیدی) (انجمن آرای ناصری) بلبل شوریده می گردید خوش پیش گل می گفت راه خارکش عطار (از انجمن آرای ناصری) (فرهنگ رشیدی) ( 1) - ن ل: خارکن و در این صورت شاهد نیست رجوع به خارکن (نام شخصی) شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر