«لغت نامه دهخدا»
[کَ / کِ دَ] (مص مرکب)حمل خار کردن || تحمل ناراحتی نمودن کارهای سخت و صعب تحمل کردن مؤلف آنندراج معتقد نیز صحیح نیست یعنی به خار کشیدن بمعنی درآوردن و از « از » بیجاست و همچنین تخصیصش به « به » است تخصیص خار بصلهء خار کشیدن بمعنی برآوردن چون : اول سری برخنهء دیوار می کشم دیگر به آشیانهء خود خار می کشم صائب (از آنندراج) بیت فوق مثال برای به خار کشیدن است یعنی به آشیانهء خود خار می کشم سوزن تمام چشم شد از انتظار من با ناخن شکسته ز پا خار می کشم صائب (از آنندراج) بیت فوق مثال برای از خار کشیدن یعنی از پا خار می کشم.