«لغت نامه دهخدا»
1) [خَ بَ ثُرْ رَ] (ع اِ مرکب) خاک ار زیر گداخته (از ذخیرهء خوارزمشاهی) ثفل قلمی است بغایت قابض و مغسول او جهت ) التیام جراحت چشم و تقویت باصره و منع ریخت مواد مؤثر است (از تحفهء حکیم مؤمن) و طبیعت آن سرد و خشک بود جهت ریش چشم و بدل آن اسفیناج رصاص بود (از اختیارات بدیعی).