«لغت نامه دهخدا»
[خَ جِ] (ص مرکب)شرم زده خجلت کشیده شرمگین با صورت خجلت زده( 1 ||) مجازاً باحیا باشرم باآزرم ( 1) - مشهور است که بر اثر خجلت رنگ رخساره سرخ میشود و خجل روی آنست که صورتش بر اثر شرم قرمز شده است.