«لغت نامه دهخدا»
[خَ جِ شُ دَ] (مص مرکب)شرمسارشدن سرافکنده شدن خجلت کشیدن شرمساری بردن آزرم کردن شرم زده شدن : آن یهودی شد سیه روی و خجل شد پشیمان زین سبب بیمار دلمولوی خجل شوند کنون دختران مصر چمن که گل ز خار برآید چو یوسف از زندان سعدی یکی قطره باران ز ابری چکید خجل شد چو پهنای دریا بدید سعدی (بوستان).