«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (اِخ) نام یکی از فدائیان اسماعیلی است که به سال 488 ه ق( 1) ابومسلم رئیس ری را از پای درآورد (از حبیب السیر چ 1) - در این سال، بزرگان زیادی بدست فدائیان اسماعیلی از پای درآمدند که از آنجمله اند: امیر ) ( کتابخانهء خیام ج 2 ص 467 امیر اترک » ارغش ملکشاهی بوسیلهء عبدالرحمان خراسانی و امیر ترسن ملکشاهی بدست رفیق قهستانی و نیز به سال 489 ه ق ملکشاهی بزخم تیغ حسین خوارزمی رخت هستی بباد فنا داد و مقارن آن حال امیر سپاه پوش نیز کشته گشت و کجش که قائم مقام ارغش بود، بسبب اصابت زخم ابراهیم دماوندی درگذشت در بیست وسوم رجب سنهء 490 ه ق هادی کیاعلوی که در غیر از آنچه گذشت افراد دیگری نیز بدست « گیلان دعوی امامت می کرد، بر دست ابراهیم و محمد روی بعالم عقبی گذاشت فدائیان رهسپار عدم گشتند و برای اطلاع از نام آنها به تاریخ حبیب السیر چ خیام جزء چهارم ج 2 ص 467 رجوع شود.