خرگیر

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (نف مرکب) گیرندهء خر بسخره (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر