«لغت نامه دهخدا»
[اَ هَ] (اِخ) ابوعبدالرحمن محمد بن عثمان بن عبدالرحمن بن زیدبن ثابت بن ضحاک بن خلیفهء اشهلی مدینی. این خلیفه از صحابهء حضرت رسول (ص) بود. اشهلی در بغداد سکونت داشت و در آن شهر از محمد بن اسماعیل بن ابی فدیک و عبدالله بن نمیر و جز آنان روایت کرد و پسر وی عباس و ابوالعباس بن شروف در کتاب اخبار عقلاء المجانین ازو روایت دارند. (از انساب سمعانی).