«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ / فِ / فُ لِ گِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) بگیرند پوست هلیلهء کابلی و پوست بلیله و آملهء مقشر و هلیلهء سیاه و گشنیز خشک اجزاء متساوی، و بعضی هلیلهء سیاه نمی کنند، مجموع کوفته و بیخته و بروغن بادام چرب کرده با سه چندان عسل کف گرفته بسرشند و بعد از دو ماه آن را استعمال نمایند و شربتی از یک مثقال تا دو مثقال یا سه مثقال بود. نافع است از جهت صداعی که از بخار معده عارض شود و قوت معده را تمام بدهد و بغایت نافع است جهت بخار چشم. (اختیارات بدیعی).