اظرور

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (ع اِ) ظِرّ. (اقرب الموارد) (متن اللغه). رجوع به ظر شود. سنگ و یا سنگ گرد تیزاطراف. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب). ظرظور. ظُرَر. ظُرَرَه. (منتهی الارب). مظرور. (اقرب الموارد). رجوع به کلمه های مذکور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر