اعاضه

«لغت نامه دهخدا»

[اِ ضَ] (ع مص) عوض دادن. (منتهی الارب) (آنندراج)(1) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی). عوض یا بدل یا جانشین دادن. (از اقرب الموارد) (از متن اللغه).
(1) - در متن حوض دادن، و غلط است.