«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ عَطَل، بمعنی گردن، هر چیز خالی، کالبد و خوشهء خرما. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). جِ عَطَل، بمعنی شخص و گردن و بی زیوری و خوشهء خرما. (از اقرب الموارد). رجوع به عَطَل شود. || جِ عُطُل، بمعنی زن بی پیرایه و بی زیور و اسب و شتر بی گردن بند و بی رسن بی داغ و نشان و مرد بی ساز و سلاح. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). و رجوع به عُطُل شود.