افسانه افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ اَ کَ دَ] (مص مرکب) رایج کردن افسانه. افسانه را رواج دادن :
تا طره ات بخواب نبیند دگر شکست
افسانهء درستی پیمان درافکنم.
ظهوری ترشیزی (از ارمغان آصفی).
و رجوع به افسانه شود.