افسانه فروش

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ فُ] (نف مرکب)پخش کنندهء افسانه. شهرت فروشنده :
همچون جرس افسانه فروش است خروشم
بی تابی دل آه مرا از اثر انداخت.
حزین اصفهانی (از ارمغان آصفی).
و رجوع به افسانه شود.