افیون در شراب ریختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَفْ دَ شَ تَ] (مص مرکب) افیون در باده کردن. کنایه از پشت دادن شراب تا مستی گذاره آرد. (آنندراج) :
تا هرکه باشد یار تو بیخود شود در کار تو
ای زیر لب گفتار تو در باده افیون ریخته.
امیرخسرو (از آنندراج).