اندرمیان نهادن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ مِ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) درمیان گذاشتن :
بگفت ارنهی با من اندر میان
چو یاران یکدل بکوشم بجان.(بوستان).
و رجوع به نهادن شود.