انده داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دُهْ تَ] (مص مرکب)اندوه داشتن. غم داشتن. غمناک بودن. غمگین بودن :
ندارم همی انده خویشتن
ازویست این درد و اندوه من.فردوسی.
سیاوش بدو گفت انده مدار
کزین سان بود گردش روزگار.فردوسی.
ز پیروزه گون گنبد انده مدار
که پیروز باشد سرانجام کار.نظامی.