بادخایگی

«لغت نامه دهخدا»

[یَ / یِ] (ص نسبی) اُدره. دبه خایگی. غُری. فتق. رجوع به باد خصیه، بادخایه، بادخوار، بادخور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر