«لغت نامه دهخدا»
[دَرْ مُ] (ص مرکب) کنایه از بی ماحصل و تهی دست و مفلس باشد. (برهان) (غیاث) (مجموعهء مترادفات ص74). تهی دست و مفلس و گدا. (ناظم الاطباء: باددرکف). رجوع به باددرکف شود.