باده انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ اَ تَ] (مص مرکب)می گساردن. شراب خوردن. می خوردن :
رودکی چنگ برگرفت و نواخت
باده انداز کو سرود انداخت.رودکی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر