باده پرستی

«لغت نامه دهخدا»

[دَ / دِ پَ رَ] (حامص مرکب)بسیار می خوارگی. بسیار شراب خواری :
کار صواب باده پرستی است حافظا
با ما بجام بادهء صافی خطاب کن(1).حافظ.
(1) - ن ل: برخیز و عزم جزم بکار صواب کن.