«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ بَ گِ رِ تَ] (مص مرکب) می خوردن. می گساردن. شراب خوردن : جهان باد دان باده برگیر شاد که اندر کفت باده بهتر ز باد.اسدی.