«لغت نامه دهخدا»
[سُ] (ص مرکب) که بام نااستوار دارد. که بام استوار و محکم ندارد. || مجازاً آدم غیرمحکم و سست اخلاق. (فرهنگ لغات عامیانهء جمالزاده).