بپا آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ مَ دَ] (مص مرکب)(1) (... طفل) پاوا شدن طفل. پا گرفتن طفل. نو به رفتار آمدن طفل. (آنندراج).
(1) - از: ب + پا + آمدن.