بت فرخار

«لغت نامه دهخدا»

[بُ تِ فَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بت که منسوب به فرخار (شهری و بتکده ای در ترکستان) باشد :
گر باد به فرخار برد شیمهء داروت
از قوت او روح پذیرد بت فرخار.سنائی.
|| مجازاً، زن زیباروی و خوب رخ.