بتک

«لغت نامه دهخدا»

[بُ تَ] (اِ مصغر) بت. بت کوچک. (ناظم الاطباء). بت خرد. (آنندراج) :
بتک را یکی بوسه دادم بدست
که لعنت بر او باد و بر بت پرست.سعدی.