بتک

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تِ] (اِ) خط و نامه. (برهان قاطع). مکتوب. (ناظم الاطباء). نوشته. (فرهنگ نظام) (انجمن آرای ناصری). || کتابه. (برهان قاطع). || کتاب. (ناظم الاطباء). || اجازه نامه که کارگزاران دولت صادر کنند و لفظ مذکور ترکی و مرادف پتک و پته است(1). (فرهنگ نظام). پروانهء خروج و دخول از شهری که پته گویند. (انجمن آرای ناصری).
(1) - صاحب فرهنگ نظام آن را با فتح ت نوشته است.