بچنگ آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ چَ وَ دَ] (مص مرکب)(1) به دست آوردن. در اختیار گرفتن. به دست کردن :
باز دستم بزیر سنگ آورد
باز پای دلم بچنگ آورد.انوری.
ز شیرین مهر بردارم دگربار
شکرنامی بچنگ آرم دگربار.نظامی.
(1) - از: ب + چنگ + آوردن.