بچه آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ وَ دَ] (مص مرکب) بچه برآوردن. بچه زادن. (آنندراج). بچه کردن. بچه زاییدن :
سگ آورد بچه گر هفت هشت، کس نخورد
دو سه به حیله بود در دهی و در کوئی.
امیرخسرو.