بچه انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ اَ تَ] (مص مرکب) بچه افکندن. سقط جنین. بچهء نارس به دنیا آوردن. کورتاژ. فکانه کردن جنین را. (یادداشت مؤلف). مرط. (منتهی الارب): ازلاق؛ بچه انداختن شتر. (منتهی الارب).