«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ اُ دَ](مص مرکب) ساقط شدن بچه. ناقص کردن بچه. بچه قبل از موعد بدنیا آمدن. سقط. (یادداشت مؤلف). سقط جنین. || به مزاح و تعریض، سخت مشتاق خوردن چیزی بودن. (یادداشت مؤلف).