«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ / بَچْ چَ / چِ اَ کَ دَ] (مص مرکب) سقط جنین. بچه ساقط کردن. بچهء نارس بدنیا آوردن. انداختن زن حامله طفل نارسیده را. فکانه کردن جنین را: اجهاض، اعجال؛ بچه افکندن شتر. (منتهی الارب).