«لغت نامه دهخدا»
[بَ چَ / چِ بَچْ چَ / چِ کَ / کِ](حامص مرکب) عمل و حالت بچه کش. بارداری. آبستنی. (ناظم الاطباء). || تربیت و نگاهداری جنس ماده برای فرزند زادن و بچه گرفتن از آن.