بزرگ همت

«لغت نامه دهخدا»

[بُ زُ هِمْ مَ] (ص مرکب)بلندهمت. بلندآرزو. (ناظم الاطباء). آنکه طبع بلند دارد. بعیدالهمه. همام. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
خجسته طلعتی و شاه را خجسته وزیر
بزرگ همتی و جود را بزرگ پناه.فرخی.
و ذکر بزرگ همتی و سخا و جود ایشان معروف و مشهور است. (مجمل التواریخ).