بسر باری

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ] (ص مرکب) حمل شدهء به روی سر و به روی بار. (ناظم الاطباء). باری که بر سر بود. (مؤید الفضلاء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر