«لغت نامه دهخدا»
[بَ لَ سِ چَ دَ هُ] (اِخ) سزاریون. قیصریون(1). سزاریون پسر قیصر بود. از 42 تا 30 ق.م. در مصر سلطنت کرد. (ناظم الاطباء). نام پادشاه چهاردهم از بطالسه و ملقب به سزاریون یا قیصریون بود. فرزند نامشروع قیصر و کلئوپاتر بود و در 42 ق.م. از طرف حکومت روم به پادشاهی مصر نشانده شد و سپس بلقب خشک و خالی پادشاهی قناعت نمود و بدست اکتاویوس (اوگوست) پس از فتح اکتیوم کشته شد و حکومت بطالسهء مصر منقرض گردید. (1) - لاروس بزرگ او را شانزدهم قید کرده است.