بطلمیوس دهم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ سِ دَ هُ] (اِخ)اسکندر دوم، سوتر دوم. (پادشاه مصر، 80-79 ق.م.) از 81 تا 80 ق.م.(1) سلطنت کرد. (از ناظم الاطباء). پس از فوت لاتیرا (81 ق.م.) دختر او که زن اسکندر بود شش ماه امور دولت را اداره کرد و بعد ناپسری او که بطلمیوس دهم، اسکندر دوم نام داشت بسلطنت رسید. این پادشاه در جزیرهء گُس بزرگ شده بود و چندی در دربار مهرداد ششم پُنت اقامت داشت ولی بعد فرار کرده نزد سردار رومی سولاّ رفت و او به بطلمیوس دهم نصیحت کرد با زن پدر خود که ملکه بود ازدواج کند. این ازدواج بسیار شوم بود زیرا پس از ازدواج زنش را کشت و بر اثر این حادثه مردم بر او شوریده وی را کشتند. (از ایران باستان چ2 جیبی ص2158). و رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج2 شود.
(1) - بر طبق نقل لاروس بزرگ بطلمیوس دوازدهم میشود (88-80 ق.م. ایران باستان چ2 جیبی ص2170).