بلاق

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (ترکی، اِ) بولاق. بلاغ. چشمهء آب، از لغات ترکی است. (از غیاث اللغات) (از آنندراج). در اسامی امکنه ترکیب شود مانند ساوجبلاق. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به بلاغ شود. || حلقهء بینی که زیور زنان است. (غیاث اللغات) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر