بلاقع

«لغت نامه دهخدا»

[بَ قِ] (ع اِ) جِ بَلقع. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به بلقع شود. || جِ بَلقعه. (اقرب الموارد). رجوع به بلقعه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر