بلبله گردان

«لغت نامه دهخدا»

[بُ بُ لَ / لِ گَ] (نف مرکب) بلبله گرداننده. ساقیی که بلبله را اطراف مجلس می گرداند :
جرعه ای از دست غم، کشتن ما را بس است
این همه برپای چیست بلبله گردان او.
خاقانی.