بلقعی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ قَ عی ی] (ع ص) سهم بلقعی؛ تیر صاف پیکان، همچنین است سنان بلقعی. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد از لسان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر