«لغت نامه دهخدا»
[بِ هِ] (ع ص) شخص بی قرار و بسیاربانگ. ج، بَلاهق. (از ذیل اقرب الموارد). || زن بسیارکلام و سخت سرخ. (منتهی الارب). زن نادان بسیارسخن که در او «بلهقه» باشد، و گویند زن سخت سرخ. (از ذیل اقرب الموارد از لسان).