بنده پروریدن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ / دِ پَرْ وَ دَ] (مص مرکب) بنده پروردن :
با خداوندگاری اوفتادیم
کش سر بنده پروریدن نیست.سعدی.