بهار بشکنه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رِ بَ کَ نَ / نِ] (اِ مرکب)نام نوایی است از موسیقی. (آنندراج) (برهان) (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین) :
مطربان ساعت بساعت بر نوای زیر و بم
گاه سروستان زنند امروز گاهی اشکنه
گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر
گاه نوروز بزرگ و گه بهار بشکنه.
منوچهری.