بهار چین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رِ] (اِخ) بتخانهء چین. بهارستان. (فرهنگ فارسی معین) :
بی آفرین سرایی بلبل بهار و باغ
پدرام نیست گرچه چمن شد بهار چین.
سوزنی.
کآسمان قبلهء زمین خواندش
وآفرینش بهار چین خواندش.
نظامی (هفت پیکر ص63).