بهار تانیسر

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رِ سَ] (اِخ) بتخانهء تانیسر. رجوع به تانیسر شود :
از آنکه جایگه حج هندوان بودی
بهار گنگ بکند و بهار تانیسر.عنصری.