«لغت نامه دهخدا»
[خِ بَ نَ شَ / شِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بیخ سوسن. سفید است و آنرا در روم میان بنفشه می پرورند و به اطراف میبرند. اصل السوسن الابیض، و آنرا بدان جهت بیخ بنفشه گویند که بیخ سوسن سفید را در بنفشه بپرورند. (یادداشت بخط مؤلف). رجوع به ایرشا شود.